BART VANDENHEEDE (°1979 – Kortrijk |BELGIË )

UTOPISCH VERLANGEN- Bart Vandenheede  is een rasechte landschapsschilder, een discipline met een wat belegen connotatie maar zijn werk heeft niets te maken met het romantische ideaal van de zondagsschilder die zijn ezel in een open veld plaatst en lieflijke taferelen op doek zet.

Het Vlaamse landschap kent dan ook geen weids open vlakte. Door een gebrek aan architecturale visie komt men langs Vlaamse wegen overal lichtbebouwing tegen. De verkavelingsdrang heeft ervoor gezorgd dat de mens en zijn constructies steeds aanwezig is in het landschap. Bart Vandenheede heeft van de nood een deugd gemaakt en integreert deze bouwlust in zijn werk.

De Transfo-site was hem niet vreemd. Reeds voor hij aangezocht werd door de curatoren had hij de site al meermaals op doek gezet. Opvallend daarbij is de lichtheid waarmee hij de vervallen gebouwen schildert. Vaak zijn de afgebeelde gebouwen transparant alsof hij vooruitkijkt en het toekomstig verdwijnen van de ruïne al in kaart brengt. Hij bewandelt telkens een fijne lijn tussen tonen en verbergen, zonder in gratuit of obscuur minimalisme te vervallen. Zijn suggestie is functioneel: twee rode lijnen op doek verwijzen naar de karakteristieke bakstenen schoorstenen.

In deze verhelderende methode schuilt een utopisch verlangen naar architecturale schoonheid en vinden we een vingerwijzing naar het ecologisch gedachtegoed. Door schilderijen van een gebouw in datzelfde gebouw tentoon te stellen, creëert hij een inversie en maant de toeschouwer aan om bij het buitenkomen het landschap met frisse ogen te herbekijken.

©Roderik Six